Co je królik?

Nauka czytania zdań o jedzeniu: „Królik je” → „Mały królik je marchewkę”. Dodawanie czynności i opisu, układanie słów. Nowe fragmenty zdań są wyróżnione podczas pokazu. Po odsłuchu dziecko czyta we własnym tempie. Przycisk Dalej jest dostępny także podczas nagrania i przerywa je przy zmianie kroku. W zadaniach dziecko najpierw widzi tekst, a potem wybiera obrazek. Przy układaniu nie ma gotowego zdania nad pustymi miejscami.

Dotknięcie wyrazu lub głośnika pozwala skorzystać z pomocy. Po ułożeniu słychać ostatni wyraz, a dopiero potem całe zdanie. Nagrania autora mają pierwszeństwo; brakujące słowa i zdania korzystają z polskiego głosu urządzenia, jeśli jest dostępny. Bez głosu można czytać wspólnie z dorosłym. Nieprzypisane pliki audio nie są używane.

Podsumowanie rozróżnia dopasowanie obrazków, układanie zdań, ponowne próby i odsłuch na życzenie. Poprawna odpowiedź nie potwierdza płynnego czytania na głos. Po zachęcie do odpowiedzi można pominąć zadanie.

Przy samodzielnym czytaniu dziecko powinno znać zapis użytych słów. Ó, ą i ę, ć, ś, ź i ń oraz dwuznaki poznajemy w lekcjach uzupełniających. Można też wyjaśnić potrzebny zapis wspólnie z rodzicem. Nie trzeba kończyć wszystkich ćwiczeń po kolei.

Przy samodzielnym czytaniu dziecko powinno znać zapis użytych słów. Ó, ą i ę, ć, ś, ź i ń oraz dwuznaki poznajemy w lekcjach uzupełniających. Można też wyjaśnić potrzebny zapis wspólnie z rodzicem. Nie trzeba kończyć wszystkich ćwiczeń po kolei.